|
|
Schoorsteenbrand.
Uit: De Natuur,
Populair Geïllustreerd Maandschrift,
gewijd aan de natuurkundige wetenschappen en hare toepassingen.
15 Maart 1885 - 5e jaargang |
Met de tweede helft van het wintersaizoen kunnen we zeker ook als alle jaren verscheidene berichtjes in de nieuwsbladen tegemoet zien over schoorsteenbranden, die, hoewel enkele malen nog bijtijds gebluscht, vaak grootere branden tengevolge hebben. Vooral een regenachtige najaar en een vochtige winter, verhoogen de kans voor gevaar, daar het roet zich gemakkelijk tegen de vochtige schoorsteenwanden afzet.
Wanneer het vuur tusschen die vier wanden beperkt kan worden, is een schoorsteenbrand op zichzelf niet zoo gevaarlijk, maar juist om deze beperking te verzekeren, om een uitbreiding van den brand te voorkomen, is een eerste vereischte, dat men bij het ontdekken daarvan onmiddellijk in de gelegenheid is, bluschmiddelen aan te wenden.
Velen is het bekend, dat o.a. het verbranden van zwavewl onder den schoorsteen of in de kachel of den haard het vuur doet verstikken, doch de aanwezigheid van een pot of flesch met bloem van zwavel in een huishouden zal zeker wel tot de zeldzaamheden behooren, terwijl het inkoopen daarvan op het oogenblik, dat er brand in den schoorsteen ontdekt wordt, te tijdroovend is, en dus door uitbreiding van het vuur nadeelige gevolgen kan hebben.
De ernstige behoefte, vooral in steden van eenigen omvang, heeft zich dus doen gevoelen aan een bluschmiddel, dat in de ereste plaats goedkoop is, zoodat het onder een ieders bereik valt, en dat in de tweede plaats gemakkelijk te bewaren is, en elk oogenblik zonder de minste voorbereiding toegepast kan worden.
In deze behoefte werd werkelijk voorzien door den heer J.C. van Poeteren Az. te 's Gravenhage, die een paar jaar geleden zijn brandbluschkardoezen voor het eerst in den handel bracht. Dit zijn cilindervormige pakketten van 5 cM. middellijn en een hoogte van ongeveer 20 cM., gevuld met een mengsel van stoffen, waarvan de verbranding gassen doet ontwikkelen, die het vuur in den schoorsteen onmiddellijk doen verstikken en dus beperking van den brand verzekeren. Aan de eene zijde is een lont bevestigd voor het ontsteken van den kardoes, voor het geval men niet in de gelegenheid mocht zijn het voorwerp in de brandende kachel of op den haard te werpen. Eenige aanwijzingen voor de toepassing, waarvan elke kardoes voorzien is, maakt den gebruiker de aanwending gemakkelijk en deze zonder eenig gevaar.
Als een aanbeveling voor deze soort van bluschmiddelen, als grond voor hun deugdelijkheid, en als een bewijs, dat zij de voordeelen aanbieden, die men van dergelijke toestellen eischen kan, mag zeker wel gelden, dat bij vele lands-, provinciale- en gemeente-instellingen in enkele vertrekken steeds een of meerdere dier kardoezen op een droe plaats bewaard worden, om in tijd van nood oogenblikkelijk hun diensten te verleenen. Van die instellingen noem ik slechts behalve die te Zwolle, de 's Gravenhaagsche brandweer, de algemeene Landsdrukkerij, de kazerne der grenadiers en jagers, huzaren, artillerie en infanterie, de stedelijke gebouwen der gemeenten Leeuwarden, Enschedé, enz. enz.
Zeer te verwonderen is het dus, dat men ze in uiterst weinig huioshoudingen aantreft. In Zwolle o.a. waar ze, als gezegd, in verschillende bureaux van gemeente-inrichtingen steeds voor toepassing gereed liggen, treft men ze, voor zoover mij bekend is, bij geen particulieren aan.
Mogelijk kan dit woord er toe leiden, dat men zich enkele van die brandbluschmiddelen aanschaffe, om én zichzelf én anderen voor brandschade te vrijwaren.
Moge de lezing van bovenstaande regelen velen nopen tot het aanschaffen van brandbluschkardoezen, om mede daardoor het aantal branden tot een minimum te helpen reduceeren, en het gevaar voor materieele schade, zoo niet in ednkele gevallen voor levensgevaar, te voorkomen. |
webdesign & copyright
© 2001-2004 Eveline |
↑ |
|